Na ruim drieënhalf jaar neemt Natanja Corsèl afscheid van Unie-ABC. Als officemanager was zij een vertrouwd aanspreekpunt voor gemeenten, bestuurders en collega’s. Nu maakt zij de overstap naar de functie van pastor gemeentezorg in Parousia-gemeente Zoetermeer. In een interview kijkt Natanja terug en vooruit.

Hoe ben je bij Unie-ABC terechtgekomen?

Na jarenlang in de jeugdzorg te hebben gewerkt, was ik toe aan iets nieuws, maar ik wist niet zo goed welke richting ik op wilde. Mijn man wees me erop dat ik me altijd zo op mijn plek voel in de gemeente. Dat zette me aan het denken, maar ik dacht: je kunt toch niet zomaar een baan vinden in een gemeente ... Kort daarna kreeg ik via mijn voorganger een vacature van Unie-ABC doorgestuurd. Ik reageerde en werd aangenomen als officemanager.

Wat hield jouw werk bij Unie-ABC in?

Regelneef, haha – het was een heel brede functie. Ik beheerde de mail en telefoon, beantwoordde vragen vanuit gemeenten, werkte aan gemeentestatistieken en administratieve taken en regelde de ANBI-processen met gemeenten. Daarnaast hielp ik mee met de organisatie van de Algemene Ledenvergadering en de leidersconferentie, en notuleerde ik bij de bestuursvergaderingen. Juist die afwisseling maakte het werk leuk.

Wat vond je het mooiste aan je werk?

Voor mij stond de gemeenschap centraal. Het samenwerken met collega’s vond ik ontzettend waardevol. De sfeer binnen het team en in het Baptist House was gewoon heel goed. Dat maakte het werk bijzonder. Daarnaast vond ik het organiseren van evenementen erg leuk.

Een hoogtepunt dat eruit springt was het Missieweekend in Limburg in november vorig jaar. Daar kwam voor mij alles samen: de passie voor de kerk, het verlangen om als gemeente relevant te zijn voor de wereld om ons heen en de mogelijkheid om aan zo’n inspirerende evenement zelf een praktische bijdrage te leveren. Tegelijkertijd was het ook gewoon heel gezellig met collega’s. Het kostte wel veel energie, maar ik had het absoluut niet willen missen.

Welke uitdagingen kwam je tegen in je werk?

Wat ik soms lastig vond, was het verzamelen van gegevens bij gemeenten, bijvoorbeeld voor statistieken of ANBI-zaken. Ik begrijp heel goed dat veel gemeenten draaien op vrijwilligers die het al druk genoeg hebben. Maar daardoor kon een taak die normaal enkele weken kostte soms maanden duren. Ik voelde me er vaak bezwaard onder om steeds opnieuw achter informatie aan te moeten gaan, terwijl we die gegevens gewoon écht nodig hadden.

Tijdens je werk studeerde je ook. Hoe ging dat samen?

Toen ik begon bij Unie-ABC deed ik de theologiestudie van het Evangelisch College. Door gesprekken met mensen van het Seminarium werd ik ook enthousiast om daar ook vakken te volgen. Dat bleek uitstekend te combineren en dat blijf ik ook doen. Die studie heeft mij geïnspireerd en voorbereid op de volgende stap die ik nu zet. Het is een periode geweest waarin ik zowel persoonlijk als geestelijk veel ben gegroeid.

Wat ga je nu precies doen?

Ik ben gestart als pastor gemeentezorg in de Parousia-gemeente Zoetermeer. Dat betekent dat ik leiding geef aan het pastorale werk binnen de gemeente. Ik stuur teams aan, coach vrijwilligers, organiseer pastorale processen en begeleid zelf ook een aantal trajecten. Daarnaast willen we werken aan een pastorale cultuur binnen de gemeente. Dat is de kern van mijn nieuwe functie. Ik spreek ook een keer of vier per jaar in de dienst.

Daarnaast spreek ik als gastspreker in ongeveer vijf gemeenten. Met mijn gemeente in Zoetermeer heb ik afgesproken dat ik ongeveer één keer per maand elders spreek. Daar kan ik me helemaal in vinden, omdat ik ook voldoende aanwezig wil zijn in mijn eigen gemeente.

Waarom spreekt het werken in de lokale gemeente je zo aan?

De lokale gemeente vind ik ongelooflijk mooi en inspirerend. Het is een plek waar mensen samenkomen die elkaar normaal gesproken misschien nooit zouden ontmoeten. Toch delen ze iets fundamenteels met elkaar.

Juist in alle gebrokenheid, verschillen en uitdagingen zie ik hoe God werkt. Ik vind het bijzonder om te zien hoe mensen opbloeien, herstellen en groeien binnen de gemeenschap. Om daar deel van uit te mogen maken en daarin mee te werken, ervaar ik als een groot voorrecht.

Wat hoop je voor de toekomst van Unie-ABC?

Wat ik bijzonder vind aan Unie-ABC is de verbondenheid die ik binnen het team heb ervaren. Ik hoop dat die verbondenheid steeds verder doorwerkt in de hele gemeenschap. Ik heb geleerd hoe waardevol het is dat gemeenten elkaar kennen, elkaar inspireren en elkaar weten te vinden.

Daarnaast hoop ik dat er ruimte blijft voor meer diversiteit binnen de gemeenschap. Het is mooi om te zien dat tijdens de landelijke bijeenkomsten ook een deel van onze migrantenkerken vertegenwoordigd is. Ik denk dat we daar als gemeenschap nog verder in kunnen groeien.

Tegelijkertijd wens ik ons toe dat we ons blijven richten op onze gezamenlijke missie. Niet op onderlinge verschillen, maar op het verlangen om de wereld te dienen en elkaar te bemoedigen. Ik geloof dat deze tijd veel kansen biedt en dat we elkaar daarin hard nodig hebben.

Is er nog iets dat je de gemeenten wilt meegeven?

Ik denk dat veel mensen niet altijd zien hoeveel er binnen Unie-ABC gebeurt. Als je van dichtbij meemaakt hoeveel mensen zich met hart en ziel inzetten voor God en voor de gemeenten, dan maakt dat indruk. Dat zie je binnen het Seminarium, op kantoor, in het regiowerk en ook binnen het bestuur. Gemeenten stellen soms de vraag: ‘Wat heb ik aan Unie-ABC?’ Maar misschien mogen we ook vaker vragen: ‘Wat heb ik te bieden aan de gemeenschap?’ Juist daarin ligt volgens mij veel kracht.

Gerdien Karssen,
communicatiemedewerker Unie-ABC