Hoe komt het toch dat we de neiging hebben zo veel dingen uit te stellen? Uitstellen zie je op allerlei terrein. Leren voor een proefwerk op school, daar begon je zo laat mogelijk mee. Het is pas overmorgen, mam…  Ik heb nog even… Maar ook als volwassene kom je het tegen: Wanneer ga je het gras maaien? Ach… Of de zolder opruimen. Of de kozijnen van het huis schilderen, omdat de verf er al afgebladderd is.

Er zijn natuurlijk allerlei goede redenen om dingen uit te stellen. Sommige redenen zijn serieus, andere zijn meer smoezen. Je kunt ergens vreselijk tegenop zien. Bijvoorbeeld om een moeilijk gesprek met iemand aan te gaan. Of je kunt het enorm druk hebben, met een overvolle agenda. Maar uitstel kan ook te maken hebben met een chaotisch karakter (overigens vaak wel lekker creatief) of domweg met ongemotiveerdheid.

Al in de bijbel kom je uitstelgedrag tegen. Koningen die dachten, het zal mijn tijd wel duren. Dreiging van vijanden, ach… Maar tegelijk is het zoals Salomo in het boek Prediker zegt: Wie altijd op de wind let, komt nooit aan zaaien toe (Pred. 11:4). Ook Jezus wijst in het Nieuwe Testament op uitstelgedrag. In de gelijkenis van de verontschuldigingen (Luc. 9: 59-62) hebben mensen allerlei redenen om niet gelijk met Jezus op pad te gaan. En die redenen klinken best plausibel, je vader begraven, afscheid nemen van vrienden, etc.. Maar Jezus legt wel de vinger op de zere plek. Er is altijd wel wat. Wil je meegaan? Wil je werkelijk volgen?

Uitstelgedrag zie je ook heel vaak als het gaat om gemeenten. Soms in het klein. Soms in het groot. In het klein als het gaat om individuele keuzes. Een keus maken voor Jezus. Het besluit om je te laten dopen. Of om meer bijbel te lezen. Of om het goed te maken met mensen. Noem maar op. Dat zijn individuele keuzes.

Maar je ziet uitstelgedrag ook in wat groter verband binnen gemeenten. Elke gemeente wil groeien. Natuurlijk, we willen maar wat graag de zegen van de Heer ontvangen. En een gemeente zijn die tot zegen is voor haar omgeving. Maar wat heb je er voor over? Wat ga je doen? Daar komen dan de vragen. Waar halen we tijd vandaan? En wat als onze gemeente gaat veranderen? Nieuwe mensen brengen een nieuwe sfeer, komen met andere vragen. En ze hebben misschien wel een andere mening…

Uitstelgedrag, zoveel plausibele redenen op allerlei terrein om iets niet te doen. Tegelijk, er is ook de andere kant, dat is de roepstem van Jezus. Dat geldt voor ons eigen persoonlijke leven. Het geldt ook voor de gemeente als geheel. Vanuit Unie-ABC wordt momenteel een handreiking aan kleine gemeenten geboden om te zien hoe er nieuwe wegen kunnen worden gevonden. Hoe kun je een groeiende gemeente worden die van betekenis is voor de plaats waarin je staat? Het is een voorbeeld hoe je als gemeente aan de slag kunt gaan. Laat zo’n kans niet liggen. Stel niet uit. De Heer wil grote dingen gaan doen. Juist nu. Juist in deze tijd.

Laat dat de uitdaging zijn. Hoe kun jij vandaag Gods rijk helpen bouwen? Stel je dingen uit, of ben je juist vandaag een instrument in handen van de Heer?

Harm Jut