Ik houd steeds meer van bidden. Dat klinkt misschien gek voor iemand die van kinds af aan gelovig is. Maar ik moet bekennen dat echt gaan zitten en ruim de tijd nemen voor gebed er voor mij gemakkelijk bij in schiet. De laatste jaren kom ik echter steeds meer tot de overtuiging dat het mijn leven in een ander perspectief zet als ik tijd met God prioriteit geef. Ik heb er zomaar wat gedachten over opgeschreven.

Bidden in drukke tijden

‘Te druk om níet te bidden’ – ik weet niet of Bill Hybels definitief ‘gecanceld’ is in de christelijke wereld nadat hij een aantal jaren geleden in opspraak is gekomen, maar in elk geval komt deze boektitel van hem regelmatig bij mij op. Het leven kan soms zo druk zijn: bij het opstaan maak je al een lijstje in je hoofd van wat er allemaal moet gebeuren. Dan schiet je stille tijd er maar al te snel bij in en ga je ’s ochtends zo snel mogelijk aan de slag om alles wat moet gebeuren rond te krijgen (of misschien ben ik de enige die dat heeft). Toch probeer ik me er tegenwoordig echt toe te zetten om ’s ochtends wél eerst te gaan zitten, iets te lezen uit de Bijbel en mijn gedachten te richten op mijn Schepper. Júist in drukke tijden. Het valt niet altijd mee om tot rust te komen, en het komt ook vaak genoeg voor dat ik in de loop van de dag ineens bedenk dat ik het toch weer vergeten ben. Maar ik merk dat deze gewoonte mij echt helpt om mijn verplichtingen in perspectief te zien, en vervolgens vanuit meer rust en vertrouwen in Hem mijn taken op te pakken.

Prayer journal

Vorig jaar kreeg ik van Sinterklaas een ‘prayer journal’, met daarin voor elke week een Bijbeltekst en een aantal vragen om de tekst op jezelf toe te passen, en vakjes om onder meer dankpunten en gebedspunten in te vullen. (Grappig detail: het voorgedrukte vakje voor dankpunten is drie keer zo groot als het vakje voor gebedspunten!) Ik ben op 6 januari begonnen, zie ik, en heb zo'n driekwart van het boek volgeschreven (en dus ook wel eens een week overgeslagen). Als ik nu teruglees, kan ik zien over wat en wie ik me allemaal druk heb gemaakt. Mooi en bemoedigend om er dan ook meteen bij stil te staan in welke situaties God antwoord heeft gegeven, ook al zie ik natuurlijk ook onderwerpen waar (nog) geen oplossing voor is gekomen. Dat geeft moed om op Hem te blijven vertrouwen, ook als het leven soms gewoon heel moeilijk kan zijn en dingen anders lopen dan ik zou willen. 

Voor elkaar bidden

Ik houd ook steeds meer van het onderling uitwisselen van gebeds- en dankpunten. Het geeft zoveel verbondenheid als je als christenen samen voor dingen bidt. Of het nu de grote situaties in de wereld zijn waar je samen je hart naar laat uitgaan, of de kleinere, individuele zorgen zoals ziekte en andere verdrietige zaken, of lastige ontwikkelingen in familie of gemeente. Ik heb weleens gelezen dat waar je voor bidt, je hart bij wordt bepaald. Dus: enerzijds bid je voor dingen waar je al door bent geraakt en anderzijds raak je langzamerhand steeds meer met je hart betrokken bij situaties of personen waar je voor bidt. Mooi hoe dat werkt.

Gebedsteam

In de aanloop naar het Missieweekend kwam ik op de website van Jesus.net de mogelijkheid tegen om een gebedspunt in te dienen om voor je te laten bidden. Wat een prachtig idee vond ik dat. Ik heb me aangemeld voor het gebedsteam en krijg nu elke vrijdag een mail met vijf gebedspunten van onbekende mensen in mijn mailbox. De gebedspunten gaan bijvoorbeeld over ziekte, psychische klachten, problemen in het huwelijk, volharding in het geloof, en niet-gelovige familieleden. Mooi dat mensen de grotere geloofsgemeenschap opzoeken om niet alleen met hun zorgen te blijven zitten. Als je voor iemand hebt gebeden kun je eventueel een bemoedigende boodschap aan hem of haar doorgeven. De 'gebedvragers'  geven later soms nog een update of laten weten dat het gebed is verhoord. Zo’n reactie krijg jijzelf dan vervolgens doorgemaild met de boodschap dat je gebed impact heeft (en zo word je dus zelf ook weer bemoedigd).

Online gebed

Bij Unie-ABC zijn we in september begonnen met een maandelijks online gebedshalfuurtje, omdat we het verlangen hebben om niet alleen een praktische organisatie te zijn, maar vooral ook een biddende, geestelijke familie. Dit naar het voorbeeld van de European Baptist Federation die dit in internationaal verband organiseert. We zijn tot nu toe steeds met een klein groepje, maar het is heel bijzonder om broeders en zusters uit het hele land rondom het gebed te ontmoeten. Afgelopen woensdag was er bijvoorbeeld iemand uit Noord-Brabant én iemand uit Friesland bij aanwezig – zij zouden zonder de digitale mogelijkheden niet snel met elkaar in gebed kunnen gaan! Overigens bidden we als Unie-ABC-medewerkers sinds de coronatijd elke dinsdagochtend met elkaar via Teams. Dat heeft ertoe geleid dat we elkaar beter hebben leren kennen en dat we nu bewust voor elkaars werk en privéleven bidden, evenals voor alle Unie-ABC-gemeenten en voor de wereld. Heel waardevol om mee te maken.

Bidden in 2026

Jezus bad veel tijdens zijn leven op aarde. Raar dan eigenlijk dat gebed in het leven van christenen vaak een ondergeschoven kindje is. Dat we te druk zijn om te bidden, dat we alles zelf denken te moeten oplossen, dat we maar op eigen houtje blijven ploeteren, dat we in eenzaamheid met verdriet en zorgen blijven rondlopen… Mijn belangrijkste voornemen voor 2026 is dat ik het in mijn leven steeds weer en steeds meer van God verwacht. Dat ik mijn ogen wijd openhoud voor wat Hij doet in mijn leven en in deze wereld. Dat ik al mijn zorgen en blijdschap en vragen bij Hem neerleg. Niet allereerst als een verlanglijstje, maar omdat ik dichter bij mijn Vader wil leven, omdat Hij belangstelling heeft voor wat er in mij omgaat, omdat ik eigenlijk gèk ben als ik alleen blijf aanmodderen, en omdat ik Gods vrede wil ervaren, hoe mijn leven ook loopt.

Gerdien Karssen is communicatiemedewerker van Unie-ABC